Over ons

Missie, visie & aanpak

Pax Christi Vlaanderen is de Vlaamse afdeling van de internationale vredesbeweging Pax Christi. Deze is ontstaan na de Tweede Wereldoorlog en telt nu ruim 100 lidorganisaties in een 60-tal landen. Pax Christi voert actie, geeft vorming, schrijft artikels en dossiers, zet experten aan het werk, interpelleert politici, licht de media in en blijft zichzelf: geweldloos, politiek ongebonden en evangelisch geïnspireerd.

Lees meer naar boven

Missie

Pax Christi Vlaanderen bevordert vrede, verzoening en rechtvaardigheid vanuit een humane en christelijke inspiratie, zowel in eigen samenleving als in andere delen van de wereld. Zij kiest resoluut voor de actieve geweldloosheid om dat te realiseren.

Pax Christi Vlaanderen is lid van de internationale vredesbeweging Pax Christi International.

Pax Christi Vlaanderen is politiek ongebonden.

Visie

Pax Christi Vlaanderen ziet een wereld waarin mensen zelf werken aan vrede, op persoonlijk vlak, in hun relaties en hun sociaal engagement. In die wereld willen wij daarbij aandachtig en respectvol omgaan met culturen, levensbeschouwingen, natuur en leefmilieu.

Conflicten zijn eigen aan menselijke relaties: het zijn kansen om te groeien. Inzetten op dialoog, samenwerking en verzoening boort krachten aan die tot vrede leiden.

Mensen van vrede zijn een waarborg voor open communicatie, voor elkaars vrijheid en veiligheid en streven naar een rechtvaardige behandeling, waardig en zonder geweld.

Waar mensen de fundamentele rechten en vrijheden respecteren, realiseren ze vrede.

Een kwetsbaar, intens, maar krachtig proces van verzoening kenmerkt Pax Christi Vlaanderen, die  hierop inzet om gebroken verbondenheid te herstellen.

Aanpak

Marthe Dortel-Claudot en Pierre-Marie Théas lieten zich in 1945 inspireren door de Bergrede van Jezus van Nazareth toen ze de verzoeningsbeweging Pax Christi op gang brachten in Frankrijk en Duitsland. Ook Pax Christi Vlaanderen steunt op deze inspiratie om open, dynamisch en constructief aan vrede te werken.

Pax Christi Vlaanderen stelt zich actief geweldloos op als ze spreekt en handelt. De vredesboodschap van Jezus en vele andere inspirerende figuren maakt mensen weerbaar en slagkrachtig en sterkt ons geloof in de actieve geweldloosheid.

Pax Christi Vlaanderen reageert actief maar zonder geweld op agressie en onrecht. ‘Actieve geweldloosheid’ is de enige en meest effectieve manier om een echte dialoog met behoud van ieders waardigheid tot stand te brengen. We klagen onrecht aan met een open en kritische blik. We bevragen onszelf,  luisteren  en proberen te begrijpen wat mensen tot geweld drijft. Door het inzicht en gezag dat we zo verwerven, kunnen we geweld of onrecht overwinnen.

Drie met elkaar verbonden pijlers schragen het vredeswerk van Pax Christi Vlaanderen: spiritualiteit, studie en actie.

  • Spiritualiteit inspireert en motiveert ons en geeft ons de kracht om open, bedachtzaam en geduldig te werk te gaan.
  • Studie maakt ons tot competente en geloofwaardige experts en geeft ons recht van spreken. Hierbij hebben we bijzondere aandacht voor de kennis van mensen op het terrein.
  • Actie zet de samenleving in beweging. We maken mensen bewust en zetten hen op weg naar duurzame vrede. We werken participatief en co-creatief  om conflicten te transformeren en om geweld te voorkomen.

Pax Christi Vlaanderen informeert en interpelleert beleidsmakers en instellingen over geweld en onrecht, houdt de vinger aan de pols van de samenleving en werkt een echte vredespolitiek in de hand. Diplomatie is een wezenlijk middel van geweldloze actie.

Individuen, groepen en organisaties, nationale en internationale netwerken kunnen op Pax Christi Vlaanderen een beroep doen om de vredesboodschap versterken.

Algemene Vergadering, 21 maart 2015

Sluit

Medewerkers

Zoek je iemand van onze vredesbeweging? Vergeten welke dienst? Hieronder vind je het team van Pax Christi Vlaanderen.

Lees meer naar boven

Teamleden

Annemarie Gielen algemeen directeur / Israël-Palestina / Oost-Europa

 

 

Bio 


Dirk Broos financieel-administratief directeur

 


 

   



Olivier Forges I  artistieke methoden - U Move 4 Peace /

Vredeseducatie & -academie / Communicatie

 

Bio (artistieke methoden)


Thomas Deweer artistieke methoden - U Move 4 Peace /

Vredesweek

 

Bio (artistieke methoden) 


Jo Hanssens vredesspiritualiteit

 

 

  


Karin Seberechts I databeheer & publicaties

 

 

 


Andrea Galleguillos Rodriguez onthaal en secretariaat

 

 

 


 Frieda Himpe I vrijwilliger bibliotheek 

 

 

 


Ana da Silva Brito boekhouding en administratie

 

 


Leyla Nalgieva deeltijds leren-deeltijds werken-administratie

 

 


Bouchta Jtaoue verfraaiings- en verbeteringswerken gebouw

 


 


 

Jo Kemels I vrijwilliger secretariaat

 

 


Jeroen Smets I vrijwilliger secretariaat

 

 

 

 

 


 

Sluit

De geschiedenis van Pax Christi Vlaanderen

De vredesbeweging Pax Christi werd opgericht in 1945, als een concrete stap naar verzoening tussen Frankrijk en Duitsland. Ondertussen heeft de beweging een 100-tal secties in zowat 60 landen. Pax Christi Vlaanderen is daar een van. Een historisch overzicht, in vogelvlucht.

Lees meer naar boven

Het prille begin

Pax Christi Vlaanderen is de Vlaamse afdeling van de internationale vredesbeweging Pax Christi International. Deze internationale organisatie ontstaat aan het einde van de Tweede Wereldoorlog en heeft vandaag ruim 100 leden in een 60-tal landen.

Eind 1951 werden de eerste kiemen gelegd voor een Pax Christi-afdeling in ons land onder invloed van de “Equipes Populaires” (Franstalige KWB). In 1953 werd Pax Christi België opgericht. Vanuit de federalisering van België werd in 1972 besloten om de Vlaamse werkgroep binnen Pax Christi België uit te bouwen tot een autonome organisatie. Pax Christi Vlaanderen was geboren.

Vanaf het begin richt Pax Christi Vlaanderen zich op de wisselwerking tussen educatie, spiritualiteit en studie. Het vredesthema zelf wordt ingevuld op vier domeinen: veiligheid en ontwapening, mensenrechten, geweld en geweldloze alternatieven, internationale structuren, en elk domein wordt onderzocht volgens vier dimensies: Zuidrelaties, Oost-Westrelaties, eigen samenleving, kerken en religies.

De steun groeit tot massamobilisatie

In de tweede helft van de jaren ‘70 vinden honderden jongeren en volwassenen langzaam maar zeker hun weg naar Pax Christi Vlaanderen. De eerste campagne vindt plaats in 1975 tegen de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen. De jonge organisatie valt op in christelijke middens met degelijke dossierkennis en een stevig aanbod op het vlak van vredespastoraal. De steun groeit bij de Vlaamse bisschoppen en bij brede lagen van de bevolking. Er wordt ook sterk ingezet op vredeseducatie: vrede thuis, vrede op school, vrede op het werk, vrede in de wijk. Het aantal activiteiten, lokale groepen, de opbouw van expertise en campagnes neemt toe.

Pax Christi Vlaanderen trekt aan de kar van de beweging tegen de atoomraketten en is een verbindende factor tussen zeer diverse groepen die meestappen in die beweging. Mede daardoor komen in 1981 meer dan 200.000 deelnemers naar de manifestatie tegen kernwapens. Twee jaar later organiseren we samen met het Overlegcentrum voor de Vrede en met het Vlaams actiecomité tegen atoomwapens de grootste Belgische betoging ooit. Meer dan 400.000 burgers nemen deel aan “Geen raketten, vrede voor ontwikkeling”. Heel wat nieuwe regionale Pax Christi groepen zien het licht.

Betoging tegen kernwapens - 23 okt 1983

In de tweede helft van de jaren ‘80 groeit onze lokale inbedding en het aantal activiteiten verder. Pax Christi Vlaanderen blijft de verbinding maken tussen spiritualiteit en vredesthema’s. Er worden fietstochten en voettochten voor vrede, straatacties en stiltekringen, vredeskaravanen, wakes en gebedsdiensten voor vrede georganiseerd. Een hoogtepunt is “Stappen naar vrede” in 1986. Via vijf routes stappen honderden mensen doorheen Vlaanderen naar Mechelen. De slotmanifestatie heeft plaats in de Mechelse Nekkerhal met ruim 5.000 deelnemers. Leden van de beweging worden ook uitgestuurd als “Getuigen voor vrede” naar conflictgebieden als Nicaragua en Haïti.

Een nieuw tijdperk, een nieuwe strategie

Vanaf 1989 kiest de organisatie voor nieuwe campagnes tegen wapenproductie, wapenhandel, landmijnen en chemische wapens. Pax Christi Vlaanderen start ook met dialoog over geweld in de eigen samenleving, o.a. tussen Vlaamse en Waalse jongeren, maar ook in oecumenisch verband.

Na het einde van de koude oorlog en de snel veranderende internationale context organiseren we voor het eerst de Vlaamse Vredesweek en lanceren we een nieuw spiritueel aanbod: “Vierend en bezinnend”. De ingrijpende veranderingen op wereldvlak zorgen voor onzekerheid over de te volgen weg. We gaan in dialoog met groepen uit de civiele samenleving in de voormalige USSR-staten, maar ook met de moslimgemeenschap in eigen land over wie na de val van de Berlijnse muur een groeiend nieuw vijandsbeeld ontstaat.

Ambassadeurs voor de Vrede

In 1993 viert Pax Christi Vlaanderen haar twintigjarig bestaan met een optreden van Willem Vermandere en een lezing van kardinaal Danneels. De oorlog in ex-Joegoslavië en de genocide in Rwanda bepalen sterk onze werking. Er komen nieuwe internationale ontmoetingen met oorlogsslachtoffers en vredeskrachten in conflictgebieden als Zuid-Soedan, Libanon, Rwanda en Burundi, Litouwen, Kosovo, Kroatië en Servië. 

In 1994 luidt het thema van de Vredesweek: “Honger stil je niet met wapens.” We focussen daarbij op de landmijnen of anti-persoonsmijnen. Dankzij 40.000 handtekeningen en het lobbywerk dat we daarop doen wordt België in maart 1995 het eerste land ter wereld dat een absoluut verbod op productie, handel en gebruik van landmijnen uitvaardigt.

Onze straatacties nemen af en Pax Christi Vlaanderen zet meer in op dialoog en spiritualiteit, studie, publicaties en vormingsactiviteiten voor de leden. In 1999 reiken we voor het eerst de titel “Ambassadeur van de Vrede” uit. Dit blijft tot op vandaag een jaarlijks betekenisvol gebeuren. Ook interreligieuze dialoog en verdieping van de Bijbelse visie op vrede en andere religieuze bronnen krijgen meer aandacht. We bouwen trainingsseminaries en programma’s voor democratische vredesvorming en vredesopbouw uit.

Nieuwe oorlogen, vernieuwing in de organisatie

In maart 2001 nodigt Pax Christi Vlaanderen Hildegard Goss-Mayr uit. Zij is samen met haar man Jean Goss één van de pioniers van de actieve geweldloosheid op wereldvlak. We maken met haar een video met sterke getuigenissen die tot op vandaag aanspreken. We beslissen om als beweging nog meer in te zetten op de visie, de methoden en de strategie van de actieve geweldloosheid.

Op 11 september 2001 wordt bij Pax Christi Vlaanderen even de adem afgesneden door de zware terreuraanslagen in de VS. De organisatie waarschuwt in de weken daarop voor een overhaaste reactie ingegeven door wraakgevoelens, maar de oorlog in Afghanistan wordt opgestart. Niet veel later volgt de oorlog in Irak. Pax Christi Vlaanderen mobiliseert mee naar de verschillende acties en manifestaties tegen deze nieuwe oorlog.

In 2002 richt Pax Christi Vlaanderen een jongerenwerking op onder de noemer “U Move 4 Peace” of kortweg “UM4P”. Hiermee zetten we in op verjonging van onze vrijwilligers en op een nieuw model van vredeseducatie door uitwisselingen met Vlaamse jongvolwassenen en jongeren uit conflictgebieden.

Nieuwe conflictregio’s onder de aandacht

Pax Christi zet de daaropvolgende jaren verder in op politiek en sensibiliserend werk rond andere conflictregio’s. Zo bouwen we expertise op inzake de oorlog in Tsjetsjenië en Rusland, maar ook voeren we campagne voor vrede in Israël/Palestina, Congo. We voeren verder actie tegen lichte wapens en kernwapens. Mede dankzij de invloed van Pax Christi Vlaanderen wordt het Vlaams Vredesinstituut opgericht. De organisatie blijft jaarlijks een boek en zes inhoudelijke dossiers publiceren.

De jongerengroep van Pax Christi Vlaanderen heeft contacten van New York tot Berlijn, Libanon, Palestina en Noord-Ierland en pleit voor meer vredesbeleid voor en door jongeren. Zo geraken de jongvolwassenen van onze beweging geïnspireerd door verschillende innovatieve dialoogmethodieken. Voor het eerst passen ze deze methodieken in 2007 ook toe in de eigen samenleving.

Pax Christi Vlaanderen steunt verschillende campagnes rond het thema kindsoldaten. We blijven jaarlijks de Vlaamse Vredesweek organiseren en zet verder in op vredeseducatie en vredesopvoeding. Langs die weg bereiken we jaarlijks enkele duizenden jongeren en volwassenen. Ook ons spiritueel aanbod blijven we onverminderd verder verspreiden.

In 2009 zet Pax Christi Vlaanderen voor het eerst in op de relatie tussen het klimaatprobleem en vrede in de Vredesweek. De focus op het aan banden leggen van internationale wapenhandel wordt vernieuwd na de Arabische Lente waar wapens dienen om burgerprotest te verlammen.

Theater van de onderdrukten

De jongerenwerking van Pax Christi Vlaanderen vindt zichzelf, 10 jaar na haar ontstaan, weer uit met de methode van het Theater van de onderdrukten, dit is participatief theater als middel om te strijden voor een rechtvaardige interculturele samenleving. De eerste steen voor het werken met nieuwkomers is gelegd. De methode van Theater van de Onderdrukten blijft ook belangstelling wekken bij groepen jongeren uit conflictgebieden waar U Move 4 Peace mee werkt. Medewerkers en vrijwilligers worden in de volgende jaren opgeleid tot professionele begeleiders, jokers genaamd.

Vanaf 2013 zetten we verder in op vorming. Onze vormingsactiviteiten verspreiden zich in tientallen steden in Vlaanderen. We organiseren de campagne “Time to Go - Kernwapens weg uit België”, samen met de steun van 50 organisaties uit het hele land.

time to go

Tussen 2014 en 2018 gaat veel van onze aandacht naar het herdenken van WOI. Gedurende 4 jaar wordt de Eerste Wereldoorlog “herdacht” vanuit telkens een andere uitdaging tot vrede vandaag en morgen. Hoogtepunt zijn de “Vredeswakes Wakker voor Vrede” met telkens tot 900 deelnemers.

Nieuwe interesse voor ontwapening en spiritualiteit

Onze strijd tot uitbanning van de kernwapens krijgt een nieuwe impuls met de ondertekening door 123 VN-lidstaten van een “humanitaire belofte” die op 7 juli 2017 leidt tot een internationaal verbodsverdrag op kernwapens tussen 122 landen.

In 2017 neemt Pax Christi Vlaanderen de nieuwe ontwikkelingen rond killer robots voor het eerst op. Dit wordt een nieuw thema dat we tot op vandaag onverminderd verderzetten met het oog op een internationaal verdrag tegen dit soort autonome wapens.

Een vernieuwde interesse in vredesspiritualiteit zorgt voor een brede verspreiding van ‘Vierend en bezinnend’ met in 2019 meer dan duizend ingeschreven voor een zevenvoudig digitaal spiritueel aanbod.

Tot slot

Een cultuur van vrede en geweldloosheid, van ontmoeting en dialoog, geweldloze conflicthantering en geweldpreventie groeit met vallen en opstaan.

Pax Christi Vlaanderen is geworteld in het geloof dat vrede mogelijk is en dat vicieuze cirkels van geweld en onrechtvaardigheid kunnen worden doorbroken. 

Bij dit alles vervult een open gelovige en humane inspiratie in het vredeswerk van Pax Christi Vlaanderen een onmisbare rol.

Dankzij Pax Christi Vlaanderen:

  • Is er een VN-verdrag met meer dan 120 betrokken landen dat zich uitspreekt tegen kernwapens.

  • Is er een internationaal verdrag tegen landmijnen, het gebruik van clustermunitie en tegen ongecontroleerde wapenhandel.

  • Is er een Vlaams Vredesinstituut
Sluit

Ambassadeurs voor de vrede

Elk jaar huldigt Pax Christi Vlaanderen twee personen en/of groepen of organisaties als “Ambassadeur voor de Vrede”. Met deze titel zetten wij hun volgehouden inspanningen voor vrede, verbondenheid en respect voor de mensenrechten in het licht. De titel werd voor het eerst toegekend in 1999.

Lees meer naar boven

Charter

Een overzicht, van 1999 tot nu.

1999

Piet Chielens startte in 1992 met de jaarlijkse Vredesconcerten Passendale. Hij werkt daarvoor samen met een brede schare van kunstenaars en muzikanten uit binnen- en buitenland om geweld aan te klagen en onverschilligheid te doorbreken. Piet is ook de drijvende kracht achter het nieuwe museum In Flanders Fields te Ieper.

Tetty Rooze maakt zich verdienstelijk voor het sociaal werk binnen de Protestantse Kerk te Antwerpen. Zij vangt vluchtelingen op en verleent hen juridisch advies. Met veel creativiteit helpt zij zoeken naar onderdak en scholen voor mensen zonder papieren.

2000

Professoren Roger Burggraeve, Johan De Tavernier en Didier Pollefeyt en de toenmalige assistent Bart Verbesselt van het Centrum voor Vredesethiek van de K.U.Leuven krijgen een bekroning voor hun fundamenteel onderzoekswerk rond bijbel en vrede, ethiek en passie, godsdienst en fundamentalisme, levensbeschouwing en tolerantie, godsdienst en nationalisme, wraak, vereffening, vergeving en verzoening.

Jozef en Tilly Hertsens – De Maesschalck uit Sint-Niklaas zetten zich al jarenlang in voor een menselijker opvang van vluchtelingen en mensen zonder papieren. Zij doen dit o.m. via Welzijnsschakels en met hun eigen centrum VLOS (Vluchtelingen Onthaal Sint-Niklaas).

2001

WIDA of de Werkgroep Interreligieuze Dialoog Antwerpen werkt aan ontmoeting en dialoog tussen groepen met uiteenlopende levensbeschouwingen. In het zicht van de aanslagen van 9/11 en de groeiende onverdraagzaamheid geven wij met de ambassadeurstitel dit initiatief dat de muren tussen culturele en religieuze groepen wil slopen graag een extra steuntje in de rug.

2002

Jef De Loof, stichter en voorzitter van de vzw Artsen voor vrede en het Vredeshuis in Aalst zet zich als arts consequent en blijvend in tegen de waanzin van kernwapens. Hij richtte voorts in Aalst een ontmoetingshuis in waar diverse vredesthema’s besproken worden.

De bewoners en bezieler Rik Beernaert van het dienstencentrum Ter Dreve in Brugge tonen in de praktijk dat ook mensen met een ernstige mentale handicap zich actief kunnen inzetten voor de kunst van het vredevol samenleven.

2003

Mohammed Achrak hielp ondanks het grote persoonlijke verdriet mee de spontane volkswoede na de moord op zijn zoon te bedwingen, en de menigte in de straten van Borgerhout te bedaren.

Nationaal en internationaal actieve vredeswerkster Pat Patfoort is een geoefende Meerder-Minder-experte. Met de vzw De Vuurbloem zet ze al jarenlang de theorieën van geweldloze conflicthantering om in praktische trainingen.

2004

Linda Delva, lid van de integratieraad Limburg, zet zich samen met de andere mensen van het Limburgs Vluchtelingen Platform al jarenlang in voor vluchtelingen. Sociaal werkster van opleiding heeft zij oog voor mensen die in onze maatschappij om allerlei redenen – soms een tijdlang – uit de boot vallen.

Voor moeder aarde (met directeur Pol D’Huyvetter)  is een pluralistische milieu-organisatie die de banden tussen het milieu enerzijds, mensenrechten en conflicten anderzijds benadrukt en aandringt op internationale samenwerking. De organisatie gebruikt onderzoek, sensibilisatie, politiek lobbywerk en geweldloze actie als hefbomen in hun streven naar vrede.

2005

Zuster Virginie Vanhaecke en de zustergemeenschap Mechelen-Overijse hebben het lokale netwerk van Pax Christi Mechelen mee helpen opbouwen. Zij zetten zich al jarenlang in voor de vrede door hun actieve betrokkenheid in de Werkgroep integratie Vluchtelingen.

De organisatie Advocaten Zonder Grenzen (directeur Peter Van der Auweraert) tracht door middel van acties m.b.t. justitie bij te dragen aan een meer rechtvaardige en solidaire wereld. Ze vestigen hun aandacht op de bescherming en promotie van de fundamentele rechten van individuen en bevolkingsgroepen.

2006

Jennie Vanlerberghe krijgt de titel voor haar boeken “Kroniek van Onmacht” en “Van Antwerpen naar Jeruzalem, waarin zij de wezenlijke vredesthema’s van haat en liefde, racisme en verontwaardiging beschrijft. In Afghanistan richtte zij,  met een bijzonder oog voor gendergelijkheid, het ondertussen beroemde vrouwenhuis Istalif op.

Mark Joly en Bernard de Cock worden bekroond voor hun sterke, artistieke bijdrage rond muziek en vrede. Zij brachten o.m. “De toon van het begin. Liederen van ommekeer en tegenstroom” en “De scala van de vrede. Zingen op hoop van zegen” op CD uit, beide het gevolg van een langdurige samenwerking aan de mooie spirituele vredeszang.

2007

Minderbroeder Luc Vansina, gangmaker van het hoogstaand Congo-colloquium in het Egmontpaleis (december 2007), zet zich al jaren geëngageerd in voor het vredeswerk in het gebied van de Grote Meren, o.a. met de medische ngo Memisa.

Echtpaar Magda Van Damme en Etienne De Jonghe zettten zich al decennia in voor het vredeswerk. Magda Van Damme gaf jarenlang les in Rwanda en was gastvrouw voor honderden genodigden van Pax Christi International. Etienne De Jonghe leidde gedurende 30 jaar Pax Christi International en gaf op 4 november 2007 de fakkel door aan gewezen president van Haïti Claudette Werleigh.

2008

Daniel Alliet, pastoor van de Brusselse Begijnhofkerk, ontfermt zich met niet aflatende energie over mensen mét en zonder papieren, mensen van ver en van nabij – maar allen delend in hetzelfde lot: mensen op zoek naar onderdak. Aan zijn gastvrije tafel en in zijn hart is er voor hen altijd plaats, want, aldus Alliet, “een mens in nood moet geholpen worden. Niet straks, maar nu. Direct.”

Within Without Walls met inspirator Jan De Cock wordt gelauwerd om de vele inspanningen die zij leveren voor een menswaardiger bestaan voor gedetineerden. De dialoog- en werkgroep rond gevangenen, slachtoffers, ex-gevangenen en maatschappij nodigt mensen uit om “anders” te kijken naar straf en gestraften.

2009

Kunstenares en lerares Lieve Gelders zet zich al meer dan 25 jaar in voor vrede en gerechtigheid, o.m. via Pax Christi Limburg. Zowel op artistiek als op menselijk en spiritueel vlak roept zij op tot een aandachtig beleid voor de weerloze mens, en in het bijzonder voor mensen met een handicap.

Professor politieke wetenschappen en internationale betrekkingen aan de Universiteit Antwerpen Tom Sauer krijgt de titel voor zijn sterk onderbouwde standpunten rond actuele vraagstukken m.b.t. vrede, veiligheid en – vooral nucleaire – ontwapening. Hij bracht recent de op Belgisch en Europees grondgebied gestationeerde kernwapens opnieuw onder de aandacht.

2010

Radiojournalist Guy Poppe bericht al jarenlang kritisch en geëngageerd over het door oorlog en conflicten geplaagde Congo. De mensenrechten speelden in zijn reportages altijd een centrale rol. Met zijn bekroning willen wij ook alle andere journalisten die kwaliteitsvolle berichtgeving met oog voor de mens in hun engagement steunen.

Solidariteitskoor Frappant overstijgt met haar muzikale werk in verschillende talen en stijlen menige culturele barrière. Door hun muziek bouwen zij mee aan een warmere samenleving met respect voor culturele verschillen. Zoals de meesten solidariteitskoren levert hun geëngageerde muziek bouwstenen voor de vrede.

2011

Christine Van Den Wyngaert weet als rechter voor het Joegoslavië-tribunaal en het Internationaal Strafhof in Den Haag als geen ander hoe verraderlijk snel situaties kunnen keren, en hoe landen en regio’s van een toestand van verstandhouding naar confrontaties en regelrechte oorlog kunnen evolueren. Zij trekt sinds jaren mee aan de kar tegen onverdraagzaamheid, demagogie en diverse uitingen van haat, en voert een pleidooi voor een open, sterke en betrokken samenleving, waarin elke burger, ongeacht zijn gelijkenissen of verschillen, tot zijn recht kan komen.

Gie Deboutte is voorzitter en bezieler van het “Vlaams Netwerk Kies Kleur tegen Pesten”. Deze organisatie brengt verenigingen, waaronder Pax Christi Vlaanderen, samen voor overleg rond preventie en aanpak van pesten. Als sinds zijn loopbaan als leraar gaat hij in de clinch met grensoverschrijdend en asociaal gedrag, en werkt hij methodieken uit voor preventie van pesten. Met het “Vlaams Netwerk Kies Kleur tegen Pesten” biedt hij weerwerk tegen een niet te onderschatten probleem dat jaarlijks meer dan 30.000 schoolleerlingen treft, soms met nefaste gevolgen. Tijdens “de Vlaamse Week tegen het Pesten” zet hij het pestthema jaarlijks bij het brede publiek op de kaart en bekroont het Netwerk ook telkens scholen die een degelijk plan van aanpak tegen pesterijen uitwerkten.

2012

Rudi Vranckx is al jaren een vertrouwd gezicht op het kleine scherm. Al jaren ook staat hij garant voor een genuanceerde buitenlandberichtgeving – vaak vanuit het woelige Midden-Oosten – die zonder drang naar sensatie duiding geeft bij vaak bijzonder complexe situaties. Een berichtgeving waarin hij de mens in het conflict nooit uit het oog verliest, en waarin hij getuigenissen brengt met respect voor de gevoeligheden die leven in de regio’s die hij belicht.

Hand in Hand tegen racisme werd geboren uit de verzetsbeweging tegen kernwapens in de jaren ’80 en heroriënteerde zich in de jaren ’90 tot een organisatie die strijdt tegen discriminatie en racisme. Met hun affichecampagnes tegen racisme en voor samenhorigheid en gelijke rechten voor àlle inwoners van ons land, gingen zij letterlijk en figuurlijk tot het straatbeeld behoren. Zo waren zij  één van de initiatiefnemers van de alom gekende “Zonder haat straat”-campagne.

Majd Khalifeh is de eerste jongerenambassadeur van Pax Chrsiti Vlaanderen. Hij werd verkozen uit drie kandidaten, via een poll op Facebook. Majd is een Palestijn die in België woont. Begin 2012 trok hij, na vele omzwervingen in het Midden-Oosten, voor het eerst naar Palestina en Israël om er zijn grootvader te zoeken. Majd is staatloos, omdat hij geboren is als vluchteling. Officieel heeft hij dus “geen roots, en geen vaderland”. Voor het programmaVranckx maakte hij Stateless, een film over dit statuut en over de Palestijnse vluchtelingenkwestie.

2013

Muzikant, auteur en beeldhouwer Willem Vermandere schreef van in het begin van zijn carrière behalve treffende en minzame liedjes over “gewone” mensen en alledaagse dingen ook beklijvende chansons over de Grote Oorlog en de Westhoek, waarin hij de gruwel en de absurditeit van oorlog poëtisch verwoordt. Maar zijn oeuvre telt ook actuele, maatschappijkritische songs die de schaduwzijden in onze samenleving belichten. Denk maar aan “Bange Blanke Man”.

Als leerkracht in het basisonderwijs ondervond Jaklin Laporte hoe belangrijk het is om (moeilijke) kinderen een écht luisterend oor te bieden. Zij zette met haar collega’s de “Pestjuffen” op, een team dat pestgedrag tegengaat door kinderen de mogelijkheid aan te reiken om hun angsten en woede te uiten. Ook na haar pensionering biedt Jaklin ouders, leerkrachten, studenten van de lerarenopleiding en andere geïnteresseerden vormingen en technieken aan om op een geweldloze manier, met respect voor de andere, te communiceren om tot een duurzaam resultaat te komen.

2014

Vrouwen in ‘t Zwart is een wereldwijd netwerk van vrouwen dat zich inzet voor een rechtvaardige vrede en tegen oorlog, militarisme, discriminatie, homofobie, racisme, onrechtvaardigheid en alle vormen van geweld. De groep van Vrouwen in ’t Zwart Leuven houdt wekelijks een geweldloze actie in Leuven. De vrouwen voeren actie door middel van “STILLE” wakes. Stilte kan namelijk véél luider  klinken dan zoveel woorden die niet gehoord worden. Zij kleden zich in het zwart, als teken van rouw voor alle slachtoffers van geweld, discriminatie, vernietiging van mensen en natuur. Bij deze feministische acties wordt het traditioneel passieve rouwen voor de oorlogsdoden uitgebreid tot een krachtig verzet tegen de logica van oorlog en geweld. Vrouwen in ‘t Zwart Leuven is ook één van de initiatiefnemers van het Platform voor Vrede in Oekraïne, dat oproept tot een onderhandelde oplossing op basis van respect, luisterbereidheid en geweldloosheid.

Oona Wyns voerde met “Neen tegen pesten” een facebookcampagne tegen pestgedrag. Ze zette die stap als antwoord op de zelfdoding van de 13-jarige Keano in 2013. Uit zijn afscheidsbrief bleek dat (cyber)pesten één van de redenen was voor zijn dramatische beslissing. Deze gebeurtenis greep Oona, een 17-jarige scholiere uit Bredene, zo sterk aan dat ze actie ondernam. Haar facebookpagina “Neen tegen pesten”, een antipestpagina voor & door jongeren, heeft ondertussen meer dan 2300 likes. Ze sprak in klassen over cyberpesten en gaf op 12 september 2014 een ‘fuif voor verdraagzaamheid’. Ondertussen zoekt ze ook verder naar nieuwe manieren om pesten bij haar op school (en erbuiten) aan te pakken, zoals een systeem van buddy’s. Oona Wyns is de tweede jongerenambassadeur van Pax Christi Vlaanderen.

2015

Johan Swinnen had een lange diplomatieke loopbaan, onder meer in de Grote Meren-regio. Tijdens zijn ambassadeurschap in Rwanda en Congo speelde België een voortrekkersrol in de internationale gemeenschap. In Rwanda leverde Swinnen vóór het uitbreken van de genocide grote inspanningen om het vredesproces op de rails te houden. In Congo was hij één van de internationale trekkers van het vredesproces dat leidde tot de eerste democratische verkiezingen in 2006. Sinds zijn pensionering zet hij als ere-ambassadeur zijn engagement met veel vuur verder. Politiek, middenveld en universiteiten doen een beroep op zijn expertise en ervaring op het vlak van conflictpreventie, vredesopbouw en democratisering in Centraal-Afrika. Via interviews, publicaties, lezingen en debatten blijft hij een betekenisvolle bijdrage leveren aan het debat over het Belgisch Afrikabeleid. Sinds april 2015 is Johan Swinnen voorzitter van IPIS (International Peace Information Service).

Het engagement van Johan Swinnen steunt ook in grote mate op zijn echtgenote Mieke Standaert. Veel mensen die in en rond Congo werkten of nog werken hebben vanuit de werksituatie geregeld contact gehad met beiden. Mieke stond voor meer dan 100% achter het werk van haar man, die een aantal zeer problematische dossiers heeft gehad. Zij kon in moeilijke en delicate situaties een verfijnd evenwicht brengen tussen het zakelijke en menselijke aspect binnen de diplomatieke wereld. Mieke steunde ook veel sociale projecten en bezocht regelmatig verschillende sociale centra in Kinshasa en in het binnenland van Congo.

De burgerbeweging Hart boven Hard bracht op een jaar tijd duizenden burgers samen die zich door de band misschien niet makkelijk laten samenbrengen. De beweging groeide uit de samenwerking van een aantal kunstenaars en mensen uit de sociale sector. Op initiatief van cultuurjournalist Wouter Hillaert en uitgever Hugo Franssen werkten burgers en vertegenwoordigers uit diverse sectoren samen om een gezamenlijk, positief antwoord te bieden op de harde maatregelen en de koele cijfers die in de officiële beleidsplannen naar voor werden geschoven. Dat resulteerde in een alternatieve septemberverklaring, die oproept tot een warmere en meer solidaire samenleving. De verklaring werd door 17.000 burgers en bijna 1500 organisaties ondertekend. Op 29 maart 2015 lieten 20.000 betogers hun stem en hun tien hartenwensen (voor solidariteit, waarde boven winst en zuurstof voor mensen) luid klinken in een uitgeregende maar des te kleurrijke en moedgevende Grote Parade door Brussel.

2016

Jessika Devlieghere & Shadi Zmorrod richtten in 2006 de Palestijnse Circusschool op. Shadi komt uit de theaterwereld, Jessika werkte voor de Noord-Zuiddienst van de stad Leuven en voor ngo’s in Ecuador en in Palestina. De school leert kinderen en jongeren circuskunsten aan als artistiek en expressief medium en versterkt zo hun ontwikkeling tot creatieve en constructieve actoren in een samenleving waar bezetting en geweld tot de dagelijkse realiteit behoren. Het centrum van de circusschool ligt in Bir Zeit bij Ramallah, maar de werking breidt zich uit over de West Bank.

Peter Peene is de initiatiefnemer en coördinator van ‘Wakker voor vrede. Vredeswakes 2014-18’. In die periode worden in de Sint-Pauluskerk van Langemark jaarlijks drie grote wakes georganiseerd, telkens rond een bepaald aspect van vrede, verzoening en conflicthantering. De voorbije wakes trokken 600 tot 800 aanwezigen. Het opzet van Wakker voor vrede: de verontwaardiging om onrecht, oorlog en geweld omzetten in een geïnspireerd en daadwerkelijk vredesengagement. Met Peter Peene bekroont Pax Christi Vlaanderen meteen ook een grote groep vrijwilligers die zich elke editie opnieuw inzetten voor een unieke, complete viering, met bewogen getuigenissen, diepgaande lezingen en bezielde muzikale inbreng.

Babs Mertens is de derde jongerenambassadeur. Zij zet zich al enkele jaren in voor Syrische vluchtelingen. Haar inspiratie vond zij bij de Italiaanse pater Paolo Dall’Oglio, die in Syrië leefde en werkte. Nadat Dall’Oglio in 2013 werd ontvoerd en nog steeds vermist blijft, hield Babs de herinnering aan hem levend met verschillende stille wakes. Daarin vroeg zij ook aandacht voor Syrische vluchtelingen. Op 25 oktober 2016 ontving Babs Mertens samen met Marc Colpaert de Prijs voor het Religieuze Boek voor hun vertaling van ‘Uit liefde voor de islam’, een boek waarin Dall’oglio neerschreef hoe hij bleef geloven in de verbondenheid tussen moslims en christenen.

2017

Kristin Verellen (samen met Circles – We have the choice) en Mohamed El Bachiri worden door Pax Christi Vlaanderen samen gehuldigd voor de diepmenselijke en inspirerende weerbaarheid waarmee zij een antwoord boden en bieden op de aanslagen van 22 maart 2016. Zij verloren in metrostation Maalbeek allebei hun levenspartner. 

Mohamed El Bachiri begon als reactie op het verlies van zijn vrouw Loubna met een ‘jihad van liefde’, een even moedig als ontwapenend pleit voor liefde en verbondenheid als geweldloos wapen tegen haat en wrok. Hij bracht deze boodschap bij herhaling uit: bij een TED Talk in Hilversum, kort daarop in ‘De Standaard’ van 10-11 december 2016 en ook rond kersttijd op de Afspraak bij Canvas. Met de hulp van David Van Reybrouck werd zijn pleidooi in een inspirerend boekje gegoten, dat ondertussen in meerdere talen is vertaald en verspreid.

Kristin Verellen kwam tot een gelijkaardige boodschap van inclusie en dialoog na het verlies van haar man Johan Van Steen in de aanslagen. Twee maanden na de aanslagen hield zij een opmerkelijke toespraak in het koninklijk paleis, waar zij zei: “We hebben de keuze. Of we stappen in de neerwaartse spiraal van geweld die geweld oproept. Of in de opwaartse spiraal die liefde ontketent”.

Zij bouwde samen met een groep vrienden en gelijkgezinden ‘Circles – We have the choice’ uit: cirkels waarin de deelnemers, mens naast mens, verwonding en verwondering delen, in woorden, beelden, muziek en stilte. Met dit vrijwillig burgerinitiatief willen zij een antwoord bieden op veel vragen die opborrelen in een wereld waar verharding, polarisering, extremisme, blind geweld en terreur tot traumatiserende situaties kunnen leiden, en tegemoetkomen aan de grote nood aan verbinding. Tegelijk vormen de interculturele Cirkels een oproep tot verdraagzaamheid en verzoening.  Daarnaast komt er volgend jaar ook in het licht van de vrede een boek uit met de fotografie van Johan Van Steen en de gedichten van Kristin geschreven in de periode na de aanslag. Lees meer

Christophe Busch studeerde Criminologische Wetenschappen in Gent en later Holocaust- en Genocidestudies in Amsterdam. Hij legt, onder meer door zijn studiewerk rond polarisering, radicalisering en gewelddadig extremisme, nieuwe accenten in een thematiek die onze samenleving, in het bijzonder na de aanslagen in het Joods museum, in Parijs en in Zaventem en Maalbeek, bezighoudt en naar fundamentele antwoorden doet zoeken.

Christophe Busch volgde in 2016 Herman Van Goethem op als directeur van de Kazerne Dossin. Vanuit dit gebouw werden tijdens de Tweede Wereldoorlog duizenden Joden, zigeuners en verzetsstrijders naar de nazivernietigingskampen gedeporteerd. In de eerste plaats wil Kazerne Dossin een historisch museum blijven, maar daarnaast wil zij ook kritisch wijzen op mechanismen die leiden tot schendingen van de mensenrechten. Het Dossin-museum en zijn programma zijn daardoor een waardevol en noodzakelijk instrument in vredeseducatie en vorming van burgerzin. Ze bieden hun bezoekers een toegankelijke, diepgravende en doorleefde analyse van de zwaarste mensenrechtenschendingen: massageweld en genocide. Lees meer

2018

Bleri Lleshi, politiek filosoof, auteur en docent aan de Hogeschool UCLL, kwam op zijn 18de van Albanië naar België. Na zijn studies aan de VUB ging hij aan de slag als jongerenwerker in Brussel. Daar werd hij getroffen door de grote noden van zijn jonge stadsgenoten. Van daaruit vertrok zijn niet aflatende inzet om constructief in het verweer te gaan tegen de ongelijkheid en armoede waarmee de Brusselse jongeren werden geconfronteerd en om zich in te zetten voor opbouwende vormen van interculturaliteit.

Bleri Lleshi geniet in Vlaanderen en Brussel veel bekendheid voor zijn bevlogen lezingen en getuigenissen. Daarin koestert hij actieve hoop, liefde en slagvaardig engagement als krachtige antwoorden op onrecht, onverschilligheid en verharding in onze samenleving, als een vorm van burgerlijk verzet tegen het creëren van angst en wantrouwen. Die boodschap vinden we ook terug in zijn columns en boeken: Liefde in tijden van angst en Inaya, brief aan mijn kind. Eerder dit jaar beschreef hij in De kracht van hoop hoe Martin Luther Kings geweldloze maar resolute strijd voor burgerrechten voor de Afro-Amerikaanse bevolking van de VS ook 50 jaar na diens dood nog een even sprekende bron van inspiratie kan zijn voor de mensenrechtenactivisten van hier en nu.

Mariame Keita wordt de vierde Jongerenambassadeur voor de Vrede van Pax Christi Vlaanderen. Zij is 23, studeerde Rechten aan de KU Leuven en werkt voor de Vlaamse Jeugdraad. In Leuven richtte zij mee Kabinet J op, een jongerenraad met een “nieuwe generatie stadsmakers die Leuven met straffe ideeën en acties omvormen tot dé jongerenstad van Vlaanderen”. In 2017 en 2018 was zij een van de twee jongerenvertegenwoordigers van Vlaamse Jeugdraad bij de Verenigde Naties. Zij behartigde er de belangen van Vlaamse kinderen en jongeren op het vlak van duurzame ontwikkeling, en informeerde en betrok jongeren van hier bij een hele reeks activiteiten.

Ook Mariame werd tijdens haar studies getroffen door de ongelijkheid in de samenleving en de bijzonder zwakke afspiegeling van diversiteit in het hoger onderwijs. In haar speech voor de VN in New York en haar lezingen in Belgische (hoge)scholen bracht ze die issues steevast ter sprake, en zij blijven haar ook na haar VN-opdracht motiveren. De eerlijke en kritische manier waarop Mariame Keita oproept tot een grotere diversiteit in het onderwijs én haar open, verbindende houding tegenover andere, soms negatieve meningen, vallen daarbij op.

Sluit

In beeld

Ons vredeswerk in beeld: bekijk de korte reportage van Kanaal Z over het politieke werk van Pax Christi Vlaanderen, een video met highlights over enkele recente activiteiten en een impressie op ZoomTV van het theaterproject PeaceCraft. (Klik op het 'Youtube'-logo onderaan voor volledig scherm)

Lees meer naar boven

 Ici vous trouviez la version avec sous-titres français.

 

Sluit

Beleidsorganen

Hieronder vind je alle vrijwilligers van het bestuur van Pax Christi Vlaanderen.

Lees meer naar boven

Raad van Bestuur

Mieke Berghmans

Paul Lansu

Bie Reynaert

Tom Sauer

Nicole Scheers

Wim Smit

Wim Vandewiele (voorzitter ad interim)

Jef Vlaminckx

 

Afgevaardigd Bestuur

Dirk Broos

Annemarie Gielen

Bie Reynaert

Nicole Scheers

Karin Seberechts

Wim Vandewiele

 

Algemene Vergadering

Rik Beernaert

Mieke Berghmans

Luc Braeckmans

Dirk Broos

Bea Cantillon

Luc Claessens

Myriam Crucke

Ana da Silva Brito

Jac De Bruyn

Etienne De Jonghe

Patrick De Muynck

Marcel De Prins

Michel De Samblanx

Gio De Weerd

Stijn Demaré

Mia Deschamphelaere

Thomas Deweer

Olivier Forges

Annemarie Gielen

Jo Hanssens

Frederik Janssens

Philippe Keulemans

Gust Koyen

Paul Lansu

Patrik Lasure

Chris Lefebvre

Galina Matushina

Barbara Mertens

Hendrikje Meyvis

Philip Nauwelaerts

Jan Renders

Bie Reynaert

Carl Reyns

Tom Sauer

Nicole Scheers

Wim Smit

Luce Stappaerts

Lizette Stiers

Magda Van Damme

Mark Van de Voorde

Jan Vanden Berghe

Wim Vandewiele (voorzitter ad interim)

Marc Vandommele

Luc Vansina

Anne Vansteelandt

Jef Vlaminckx

Sluit

Financiële gegevens

Pax Christi steunen kan op verschillende manieren: door een dagloon voor de vrede te storten, door een legaat te schenken, door lid te worden, door iets te kopen in onze vredeswinkel…

Lees meer naar boven

De financiële gegevens van Pax Christi Vlaanderen:

Pax Christi Vlaanderen vzw
Italiëlei 98a,
2000 Antwerpen
Tel: 03/225.10.00
E-mail: paxchristi@paxchristi.be
Website: www.paxchristi.be

BTW: BE 0413-005-214
Rekeningnr: : BE41 8939 4403 7310
BIC: VDSPBE91

Concrete financiële informatie vindt u op donorinfo.be

 

Criteria bij de keuze van een financiële instelling of een financieel product voor Pax Christi Vlaanderen vzw (policy m.b.t. ethisch bankieren):

1. Rendement en risico

Wat rendement en risico betreft kiezen we in eerste instantie voor defensieve beleggingen en spreiden deze bij voorkeur over meerdere financiële instellingen.

We houden een hoge liquiditeit aan en hanteren het principe van de goede huisvader.

De motivatie daarvoor is terug te vinden in ons beleidsplan waarin ons financieel beleid als volgt geformuleerd is:

  • we springen zorgvuldig om met de financiële middelen verkregen van sympathisanten en overheden;
  • we proberen onze werking geleidelijk uit te breiden op basis van een realistische evolutie van onze inkomsten;
  • we nemen enkel berekende risico’s na een grondige investeringsanalyse van voorgestelde projecten en plannen;
  • we wedden nooit op één paard, we zorgen voor gespreide inkomstenbronnen;
  • we zorgen steeds voor een appeltje voor de dorst via onze bestemde fondsen.

In afwijking van onze defensieve beleggingspolitiek, kunnen we in uitzonderlijke gevallen wel intekenen op aandelen of obligaties van organisaties die investeren in duurzame projecten of initiatieven uit de duurzame en sociale economie, bv. Alterfin, Hefboom, Oikocredit…

 

2. Service

We hechten veel belang aan de service die een financiële instelling ons biedt.

 

3. Ethisch karakter

Het ethisch karakter van een financiële instelling of een financieel product is voor ons van groot belang. We toetsen het ethisch karakter van de financiële instellingen en financiële producten waarvoor we kiezen af bij Fairfin en/of Ethibel.

Pax Christi Vlaanderen is daarbij in het bijzonder waakzaam voor de betrokkenheid van financiële instellingen bij wapenhandel, financiering van oorlogspartijen, conflictmineralen, mensonwaardige arbeidsomstandigheden volgens de normen van de IAO,…

Als een bepaalde financiële instelling of een bepaald financieel product negatief scoort op deze ethisch criteria volgens Ethibel en/of FairFin, zullen we overwegen onze relatie met de betrokken financiële instelling stop te zetten en/of het betrokken financieel product van de hand te doen.

 

 Icon: www.iconsmind.com -

Sluit