Palestijnen leven al generaties in onrecht | Pax Christi Vlaanderen
|
25 mei 2021

Geweld vreet aan mensen. Het onrecht onder dat geweld vreet dieper. Het Palestijnse volk herdenkt en gedenkt dat onrecht, de Nakba die onverminderd voortduurt.

Palestijnen leven al generaties in onrecht

Generaties Palestijnen leven in onrecht

Het geweld in Israël-Palestina laait op. Een raketaanval op Tel Aviv, die een vergelding is voor een bomaanslag in de Gazastrook. En omgekeerd. Wat doet het ertoe. De gewone Palestijn en Israëliër zitten weer in een dodelijke spiraal. Het is de ergste golf van geweld sinds 2014. Dat zichtbare, door de media gemakkelijk te capteren geweld is als een ijzeren mantel die over veel dieper leed en onrecht wordt gelegd. De Palestijnse bevolking leeft al generaties met, in en ondanks dat onrecht. Ze herdenken het elk jaar op 15 mei: de Nakba of Catastrofe.

Joodse nationalisten en streng religieuzen herdenken op 9 mei -Jerusalem Day- een ander feit: de Israëlische aanhechting van Oost-Jeruzalem uit 1967 aan het eerder onrechtmatig bezette West-Jeruzalem (nl. in 1948). Met deze aanhechting overtrad de staat Israël duidelijk VN-resolutie 181 uit 1947, die Jeruzalem als afgescheiden gebied onder VN-mandaat stelde. De onlusten bij de al-Aqsa-moskee van afgelopen weekend, waarbij de Israëlische politie excessief geweld gebruikte tegen de moskeebezoekers, werden door deze herdenking getriggerd.

Bijna cynisch stond de volgende dag een volgende stap in de kolonisering van Jeruzalem gepland. Het Hooggerechtshof zou een uitspraak doen over de uitdrijving van Palestijnse gezinnen uit de Sheikh Jarrah-wijk in Oost-Jeruzalem. Palestijnen zouden met Israëlisch staatsgeweld uit hun huizen worden gezet om plaats te maken voor joodse kolonisten. De incidenten  aan de al-Aqsa-moskee noopten tot enige terughoudendheid.

Nog geen week eerder bezorgden een aantal organisaties, waaronder Pax Christi, een brief aan de Belgische regering over Humsa el Fawqa, een dorp in de noordelijke Jordaanvallei. De Israëlische autoriteiten doen sinds november 2020 herhaalde pogingen tot verplichte volksverhuizing van de Palestijnse bevolking in het dorp. Het afsluiten van het drinkwater sinds maart 2021 is niet meer dan de volgende stap in een meedogenloos spel.

Geweld vreet aan mensen. Het onrecht onder dat geweld vreet dieper. Het Palestijnse volk herdenkt en gedenkt dat onrecht, de Nakba die onverminderd voortduurt. Nakba is de catastrofe, de verschrikking die ‘officieel’ begon op 15 mei 1948, toen Israël aan zijn stapsgewijze verovering en kolonisering begon, en daarbij tot drieste uithuiszettingen en volksverdrijvingen overging. De twee ‘incidenten’ die we aanhaalden -Sheikh Jarrah en Humsa el Fawqa- zijn slechts de laatste schakels aan deze keten van onderdrukking.

Pax Christi Vlaanderen heeft een traditie om samen met het Palestijnse volk de Nakba te herdenken. Ook dit jaar doen we dat. Op vrijdag 14 mei is er een (digitale) stiltecirkel. Op zaterdag 15 mei zijn er in vier Vlaamse steden wandelingen onder de titel Nakba Stops. Het is een eenvoudig gebaar van solidariteit. Maar dit jaar -met zoveel geweld en zoveel onrecht in het korte termijngeheugen- smaakt de solidariteit bitter.

De Belgische regering vaart een voorzichtig Israël-Palestina beleid. Schendingen van VN-resoluties worden op de internationale fora diplomatiek aangekaart. Maar Israël heeft er nog geen een  nageleefd. De Belgische Ontwikkelingssamenwerking steunt Palestijnse projecten, en stelt beleefde vragen als de Israëlische staat die vernietigt. Een voorzichtig beleid dat weinig indruk maakt op de brute machtspolitici in Israël.

Diplomatieke relaties en dialoog zijn cruciaal, en ze moeten leiden tot meer vrede en rechtvaardigheid, tot de effectieve naleving van het internationaal recht, tot de bescherming van burgers. En niet tot het omgekeerde. Samen met andere solidariteitsorganisaties denkt Pax Christi dat dit het moment is om te schakelen naar een meer gedurfd beleid. Daarbij is er voor Pax Christi één duidelijke prioriteit: burgerbescherming. Een staat heeft als eerste plicht zijn burgers te beschermen tegen geweld, een staat die daarin faalt en integendeel de spiraal van geweld aanstuurt, verdient niet langer een gedoogbeleid. Die overtuiging dragen de Nakba-herdenkers vrijdag en zaterdag mee. Samen met andere solidariteitsorganisaties hoopt Pax Christi dat onze regering hier concrete stappen voor zet.

12 mei 2021, Jef Vlaminckx, voorzitter Werkgroep Israël-Palestina, en Stefan Nieuwinckel, directeur Pax Christi Vlaanderen

Foto: OCHA OPT