Ambassadeurs voor de Vrede 2025: beleef de avond opnieuw

“Vrede ligt in de handen en in het hart van ieder van ons.” Met deze overtuiging huldigde Pax Christi Vlaanderen zijn nieuwe Ambassadeurs voor de Vrede 2025. Tijdens een warme viering werden zuster Jeanne Devos uitgeroepen tot Vredesbouwer en Elisabeth Lucie Baeten tot Vredesstem. Twee vrouwen, twee generaties, één duidelijke boodschap: vrede is geen abstract ideaal, maar een dagelijkse praktijk. 

Echte veiligheid is méér dan bewapening 

In zijn welkomstwoord schetste Orry Van de Wauwer, directeur van Pax Christi Vlaanderen, een kritisch beeld van het dominante veiligheidsdenken waarin angst en militarisering steeds centraler staan. 

“Angst wordt bewust gezaaid om nog meer miljarden in wapens te investeren. Dan is het aan ons, als vredesbeweging én als burgers, om te blijven zeggen dat echte veiligheid méér is dan bewapening alleen.” 

Die oproep zette meteen de toon voor de avond: vrede vraagt actieve betrokkenheid, kritische stemmen en de moed om tegen de stroom in te gaan. 

Zuster Jeanne Devos als Vredesbouwer 

Waarom zuster Jeanne Devos werd gehuldigd als Vredesbouwer, werd snel duidelijk. Haar levenslange engagement in India tegen moderne slavernij, mensenhandel en uitbuiting van huisarbeidsters heeft miljoenen vrouwen perspectief en waardigheid gegeven. 

“Ik zie deze erkenning niet als iets persoonlijks. Ze is voor de miljoenen vrouwen die samen hebben getoond dat de kracht van samenwerking sterker is dan de macht van uitbuiting.” 

Centraal in haar verhaal staat luisteren, nabijheid en erkenning. Zuster Jeanne verwoordde ook een kernidee van Pax Christi Vlaanderen: “Vrede is niet Mark Rutte met zijn wapens. Vrede ligt in de handen en in het hart van ieder van ons.” 

Tijdens haar huldiging onderstreepte Julie Hendrickx Devos, voorzitter van beweging.net én trotse nicht, de voorbeeldrol van haar tante: “We hebben inspirerende leiders nodig. Niet om gevolgd te worden, maar om anderen een vonk te geven.”  

Palestijnse vredesactivisten: vredesbouwers in oorlogstijd 

Een bijzonder moment in de viering was het gesprek met Palestijnse vredesactivisten uit Bethlehem: Roger Salameh (Arab Educational Institute) en Zoughbi Alzoughbi (Wi’am Centre for Conflict Resolution). Zij brachten een krachtige getuigenis over vredeswerk in oorlogstijd, vanuit een dagelijkse realiteit van bezetting, geweld en onzekerheid. 

“Het is onze dagelijkse strijd om vanuit de brokstukken van woede en haat, bloemen en bomen van compassie te laten groeien.” 

Hun boodschap was helder: ook in extreme omstandigheden blijft vrede een bewuste keuze : om te luisteren, verschillen te erkennen en vast te houden aan dialoog en geweldloos verzet. 

Elisabeth Lucie Baeten – Vredesstem 

“Boosheid is geen probleem. Onverschilligheid wel.” Als Vredesstem 2025 werd Elisabeth Lucie Baeten gehuldigd voor haar uitgesproken, creatieve en vaak humoristische manier om onrecht zichtbaar te maken. In het gesprek benadrukte ze hoe verontwaardiging haar aanzet tot handelen.  “Als ik boos ben, zet ik dat graag om in actie. Die boosheid is de motor.” 

Ze verwees onder meer naar haar acties rond Palestina, waarbij ze door het veilen van de Keffiyeh-jurk die ze droeg bij de Kastaarts bijna 180.000 euro inzamelde. “Ik dacht: ik kan nu toch niet doen alsof er niks is. Ik moet die aandacht gebruiken voor iets dat ertoe doet.” 

Elisabeth benadrukte dat activisme vele vormen kent: “Iedereen kan iets doen op een manier die bij hem of haar past. Voor mij is dat schrijven, spreken, creëren.” 

Een stem die weigert te zwijgen 

In zijn huldigingsrede prees Orry Van de Wauwer expliciet de moed van Elisabeth Lucie Baeten: “Wanneer mensen in bevoorrechte posities naar beneden trappen, kiest Elisabeth ervoor om ,geweldloos en creatief, naar boven te spreken. Dat is geen evidente keuze in deze tijd.” 

Hij benadrukte ook de kracht van haar stijl: “Humor wordt bij haar geen vluchtroute, maar een methode. Satire geen vrijblijvend spel, maar een moreel kompas.” 

Woorden als daad van vrede 

Elisabeth Lucie Baeten bracht voor de gelegenheid haar vredesgedicht dat ze schreef voor het Show Up For Humanity-festival. In dit gedicht gaf Elisabeth stem aan de morele urgentie van vandaag in Palestina. De woorden waren confronterend en onontkoombaar.  

“Ze kunnen niet zeggen dat ze het niet weten. Ze kunnen alleen liegen tegen zichzelf.”  Vooral de slotzin bleef nazinderen: “Vandaag is ooit.” 

Ambassadeurs voor de Vrede: samen verder bouwen 

Voorzitter Wim Vandewiele sloot de avond af met een oproep die de kern van Pax Christi Vlaanderen samenvat: 

“Vrede begint niet bij grote verklaringen, maar bij de keuze om elke dag opnieuw menselijkheid centraal te zetten.” 

Met zuster Jeanne Devos als Vredesbouwer en Elisabeth Lucie Baeten als Vredesstem kiest Pax Christi Vlaanderen bewust voor twee complementaire vormen van vredesengagement: levenslang bouwen aan rechtvaardigheid én het publieke debat wakker schudden met woorden die weigeren te zwijgen. 

Samen tonen zij dat vrede vele gezichten heeft, en dat elk ervan nodig is.