Actueel

|
30 juni 2017

België claimt “effectieve” en “realistische” voorstellen te doen, maar stelt enkel zaken voor die al bewezen hebben niet of onvoldoende te werken

Tags

#NuclearBanBlog 3: De Belgische gerecycleerde benadering

De historische VN-onderhandelingen over een nieuw verbodsverdrag gaan de laatste rechte lijn in. Nog 7 dagen te gaan totdat kernwapens na 70 jaar eindelijk buiten de wet geplaatst worden. De Belgische regering weigert echter deel te nemen aan deze onderhandelingen, en maakt zo duidelijk voorstander te zijn van de nucleaire status quo. Pax Christi Vlaanderen-medewerker Willem Staes, die de VN-onderhandelingen in New York bijwoont, legt uit. 

1. Wat is de Belgische positie over een nieuw verbodsverdrag op kernwapens?

België weigert deel te nemen aan deze onderhandelingen, hoewel het stelt de "frustratie over de trage vooruitgang van nucleaire ontwapening te delen". In plaats van de druk op de kernwapenstaten te verhogen en het streven naar een nieuw verbodsverdrag te ondersteunen, ontpopt het zich echter als een trouwe verdediger van de nucleaire status quo.

België weigert deel te nemen aan de onderhandelingen over een nieuw verbodsverdrag, en schuift in plaats daarvan een “progressieve benadering” naar voren als enig “realistisch” alternatief. De Belgische weigering om deel te nemen aan de VN-onderhandelingen betekent een schending van de plicht, onder artikel VI van het Non-proliferatieverdrag, om “te goeder trouw” te onderhandelen over nucleaire ontwapening.

2. Progressief of gerecycleerd?

De uitvoering van de “progressieve” voorstellen laat ondertussen al meer dan twee decennia op zich wachten. België erkent wel al jarengefrustreerd’ te zijn over de gebrekkige vooruitgang inzake nucleaire ontwapening, maar blijft steeds dezelfde voorstellen naar voren schuiven zonder een plan om ze te realiseren.

Een nieuw rapport van de Belgische Coalitie tegen Kernwapens toont dat de “progressieve benadering” die in 2016 het licht zag louter een recyclage is van oude voorstellen die al meer dan twee decennia op tafel liggen en niet geïmplementeerd worden. Deze voorstellen worden elke keer opnieuw (woordelijk) gerecycleerd en in een nieuw jasje gestoken, zonder concrete voorstellen om ze eindelijk te realiseren.  

16 van de 25 voorstellen uit de “progressieve agenda” (2016) komen letterlijk uit de slotverklaring van de NPV-toetsingsconferentie van 2010. 13 van de 25 voorstellen werden weggeplukt uit de “13 steps” van 2000, terwijl 4 voorstellen zelfs als teruggaan tot de slotverklaring van de NPV-toetsingsconferentie van 1995. België publiceerde trouwens in 2014 19 van de “progressieve” voorstellen in de paper “Building blocks for a world without nuclear weapons”. De “progressieve” voorstellen komen ook terug in verschillende resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die sinds 2002 gestemd werden. Deze resoluties zijn vaak een kopie van elkaar, hoewel ze telkens in een nieuw jasje worden gestoken.

De groep landen die voor de “progressieve” benadering gaat, slaagt er niet in te verduidelijken waarom deze maatregelen nu wél geïmplementeerd zouden worden door de kernwapenstaten. België claimt “effectieve” en “realistische” voorstellen te doen, maar stelt enkel zaken voor die al bewezen hebben niet of onvoldoende te werken. Het simpelweg herhalen van oude voorstellen, zonder een concreet stappenplan om deze op korte termijn te realiseren, is niet progressief of realistisch maar een gerecycleerde verankering van de status quo.

Ga naar Blog 1

Ga naar Blog 2